کاش وقتاي تنهايي
يکي از تو سايه مي اومد و مثل پسرخاله ميگفت:
نون بگيرم؟
نفت بيارم؟
دلت گرفته؟
ميگفتم آره...

بعد فقط ميشست کنارمُ سکوت ميکرد...
ميگفت به درک که رفته ...
من هم مثل کلاه قرمزي سرمُ ميذاشتم رو زانوش...
همين، فقط همين...